Bez kategorii

Respirator

Czym jest wentylacja mechaniczna?

Stanowi proces pozwalający na prawidłowe oddychanie osobom, cierpiącym na niewydolność oddechową w stanach, gdy wysiłek oddechowy jest niewystarczający i nie pozwala na odpowiednią wymianę w powietrza w płucach. Do tego celu wykorzystywana jest specjalna aparatura medyczna. Urządzenie zwane respiratorem wspiera naturalną aktywność, polegającą na wymianie poprzez wdech i wydech. Dzięki respiratorowi wytwarzane jest wyższe ciśnienie w drogach oddechowych, co pozwala na właściwe funkcjonowanie.

Respiratoterapia

Oznacza całkowite bądź częściowe przełożenie pracy płuc na działanie respiratora. Urządzenie zwiększa przepływ powietrza w płucach i stanowi wsparcie pod warunkiem, że jest prawidłowo użytkowane. Dla wykorzystania urządzenia właściwe są wskazania:

  • oddechy/min. >35,
  • pO2 <50 mmHg (przy FiO2=0,21) i pO2 <60 mmHg (tlenoterapia),
  • pCO2 > 55mmHg,
  • kwasica oddechowa pH <7,2,
  • różnica pO2 i FiO2 <200.

Obecnie możliwe jest stosowanie respiratora w domu, co nie wymaga długotrwałej hospitalizacji. Domowe otoczenie i troskliwość rodziny wpływa korzystnie na samopoczucie chorego.

Stosowane metody

Przy respiratoterapii wykorzystuje się różne metody wentylacji mechanicznej – w zależności od stanu schorzenia oraz indywidualnych potrzeb chorego. Do powszechnych rozwiązań zalicza się:

  • CMV – całkowicie zastępuje oddech. Wykorzystywany jest respirator. Opiera się na podawaniu do dróg oddechowych określonej objętości oddechowej,
  • SV – działanie wspierające, stosowane w chwili, gdy pacjent nie może samodzielnie wykonać oddechu,
  • SIMV – zestawienie oddechu spontanicznego i wentylacji mechanicznej. Urządzenie ustawione jest odgórnie nadaną częstość oddechów, którą powinien wykonywać chory. Wymuszone oddechy dostosowują się do wysiłku pacjenta i poprawiają wentylację minutową,
  • PEEP – tzw. wentylacja z dodatnim ciśnieniem końcowo oddechowym. Koncentruje się na ograniczeniu zwiększania tlenu w mieszance oddechowej. Nie może być stosowana w stanach ciężkiej niewydolności krążenia i przy nadciśnieniu śródczaszkowym,
  • PEEP A CPAP – oznacza stałe dodatkowe ciśnienie w drogach oddechowych. Nie jest faktyczną metodą wentylacji mechanicznej, ale pozwala utrzymać ciągłe dodatnie ciśnienie w trakcie oddechu pacjenta.
Read more...

Kardiomonitory

Kardiomonitor należy do specjalistycznych urządzeń medycznych, które służą do śledzenia parametrów życiowych pacjentów. Sprzęt znajduje zastosowanie na wszystkich oddziałach szpitalnych i w ratownictwie medycznym. Może być wykorzystywany w przychodniach, gabinetach zabiegowych, jak też prywatnych klinikach. Niekiedy stanowi wyposażenie zakładów zdrowotnych i domów opieki. Można go do używać w warunkach domowych.

Zasada działania

Urządzenia umożliwiają wykonanie licznych pomiarów dzięki charakterystycznej budowie. Standardowe modele wyposażone są w kable odprowadzające oraz elektrody do przeprowadzenia EKG. W celu przeprowadzenia saturacji kardiomonitor wyposażony jest w czujnik SpO2 na palec. Istnieje też możliwość dokonania tego pomiaru z użyciem puls oksymetry.

Funkcje

Pomimo różnorodności dostępnych na rynku modeli, zdecydowana większość kardiomonitorów charakteryzuje się podstawowym zestawem funkcji, tj.:

  • EKG (elektrokardiografia) – umożliwia monitorowanie pracy serca i rozpoznanie ewentualnych chorób. Jest to możliwe dzięki rejestracji elektrycznej czynności mięśnia sercowego oraz interpretacji otrzymanych na podstawie badania wyników. Obraz badanych czynności jest widoczny w postaci krzywej EKG na monitorze urządzenia.
  • RR (częstość oddechów) – pozwala na kontrolowanie ilości oddechów na minutę. Kardiomonitor pozyskuje takie dane z pomiarów EKG bądź modułu kapnografii (CO2). Urządzenia sygnalizują wystąpienie bezdechu (APNEA).
  • HR (tętno) – funkcja umożliwiająca monitorowanie ilości uderzeń serca na minutę. Sprzęt pozyskuje informacje z pomiarów EKG, SpO2, NIBP.
  • SpO2 (saturacja) – pozwala na śledzenie poziomu wysycenia hemoglobiny tlenem. Odchylenia od normy sygnalizować mogą problemy układu oddechowego, np. niewydolność oddechową, czy niedotlenie.
  • NIBP (nieinwazyjny pomiar ciśnienia krwi) – funkcja dedykowana jest do pomiar ciśnienia skurczowego, rozkurczowego oraz średniego. Urządzenia są zaopatrzone w funkcje pozwalającą na pomiar ręczny bądź automatyczny.

Niektóre urządzenia są zaopatrzone w dodatkowe opcje. Do najczęściej występujących elementów doposażenia zalicza się funkcje: inwazyjnego pomiaru ciśnienia krwi (IBP), kapnografii (CO2), rzutu minutowego serca (CO).

Większość kardiomonitorów rejestruje mierzone parametry w formie graficznych oraz tabelarycznych trendów. Sprzęt z reguły umożliwia wydrukowanie tak przedstawionych danych.

Czym różni się sprzęt dla dzieci od urządzeń dla dorosłych?

Kardiomonitor jako urządzenie specjalistyczne powinien być możliwie najlepiej dostosowany do pacjenta. Między noworodkiem a dorosłym człowiekiem są znaczące różnice, które powinny odbijać się także w stosowanym wobec nich sprzęcie medycznym. Na oddziałach noworodkowych i dziecięcych urządzenia powinny być odpowiednio dostosowane do potrzeb małych pacjentów. Najważniejsze, widoczne różnice to:

  • mniejsze elektrody EKG, czujniki temperatury, akcesoria do pomiaru dwutlenku węgla – opracowane z myślą o mniejszym organizmie,
  • czujniki saturacji dostosowane do założenia na dłonie i stopy,
  • mniejsze mankiety ciśnienia – umożliwiające pomiar przy małym organizmie,
  • moduły pomiarowe – dedykowane do monitorowania parametrów biologicznych u noworodków.
Read more...

Defibrylatory AED

O urządzeniu

Podstawową i najważniejszą funkcją serca jest pompowanie krwi, która zasila wszelkie organy wewnętrzne oraz dotlenia mózg. Ustanie tego procesu, czyli nagłe zatrzymanie krążenia, może prowadzić do nieodwracalnych w skutkach zmian, a w konsekwencji do śmierci.

Co to jest zatrzymanie akcji serca i NZK?

Atakiem serca lub zawałem określa się zahamowanie przepływu krwi w tętnicach, które powoduje obumieranie fragmentów serca. W konsekwencji może ono prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Oba te stany są nagłe i wymagają natychmiastowej pomocy specjalistycznej.

NZK może spotkać każdego, niezależnie od wieku. Warto zaznaczyć, że nie występuje ono jedynie u osób, które cierpią na schorzenia kardiologiczne. Stanowi ono jedną z najczęstszych przyczyn śmierci na świecie, dlatego tak ważna jest natychmiastowa pierwsza pomoc, która może uratować życie poszkodowanego.

Niezbędne jest wówczas podjęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej, która może zwiększyć szansę na przeżycie nawet kilkukrotnie. W przypadku osoby dorosłej, polega ona na naprzemiennym wykonywaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej i 2 wdechów, aż do przyjazdu karetki. W wielu miejscach jest dostępny zewnętrzny defibrylator AED, którego użycie w połączeniu z RKO znacznie zwiększa szansę osoby poszkodowanej na całkowity powrót do zdrowia.

Co to jest AED i jak działa?

W języku polskim skrót ten definiowany jest jako Automatyczny Elektroniczny Defibrylator. Jest to urządzenie w pełni zautomatyzowane, którego celem jest przywrócenie prawidłowej pracy serca.

Defibrylator AED jest urządzeniem pomocnym przy wykonywaniu reanimacji w różnych warunkach. Sprzęt oddziałuje na organizm poprzez zamocowane na klatce piersiowej elektrody. Dokonują one analizy rytmu serca i pozwalają na ocenę zasadności zastosowania defibrylacji w konkretnym przypadku.

Urządzenie wywołuje reakcję mięśnia sercowego pod wpływem przekazywania prądu stałego o określonej wartości energii. Technologia wykorzystana w urządzeniu umożliwia rzetelną ocenę sytuacji (na podstawie analizy rytmu serca, dokonanej po przyłączeniu do ciała elektrod) i szybką, samodzielną reakcję sprzętu. Urządzenie informuje na wyświetlaczu, jakie postępowanie należy podjąć. Dzięki temu osoby bez kwalifikacji medycznych mogą przeprowadzić w bezpieczny sposób akcję ratunkową.

Kiedy zachodzi potrzeba użycia AED?

Użycie defibrylatora jest konieczne wówczas, gdy dochodzi do nagłego zatrzymania krążenia, które bez udzielonej pomocy, przeważnie prowadzi do śmierci. Przyczyny jego wystąpienia mogą być różne, jednak niezależnie od nich, czas na uratowanie poszkodowanego to tylko kilkanaście minut. W przypadku m.in. migotania komór bądź częstoskurczu, konieczna jest defibrylacja. Wtedy niezbędne jest użycie zewnętrznego urządzenia AED, który przeanalizuje pracę serca i w razie potrzeby, doprowadzi do wyładowania elektrycznego.

Zasady użycia defibrylatorów typu AED

Defibrylator AED wywołuje impuls elektryczny do 360 juli, dlatego konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności przy jego użytkowaniu.
Niewłaściwe korzystanie ze sprzętu może przyczynić się do znacznego uszkodzenia ciała, a nawet do śmierci.

Przy eksploatacji urządzenia warto pamiętać o kilku regułach postępowania:

  • Nie należy samodzielnie rozmontowywać sprzętu. Ewentualne uszkodzeni i awarie należy zgłaszać do serwisu.
  • Nie należy czyścić sprzętu płynem łatwopalnym ani wprowadzać do sterylizatora.
  • Należy przechowywać sprzęt z dala od urządzeń emitujących silne pole elektromagnetyczne. -Należy systematycznie sprawdzać poziom naładowania sprzętu.

 

Dodatkowe uwagi

Obecnie w Polsce defibrylatory AED nie należą do powszechnie użytkowanego sprzętu. Można je spotkać przede wszystkim na lotniskach, w hotelach oraz innych obiektach i miejscach o dużej ruchliwości. Jednak coraz więcej placówek, a nawet miejscowości wdraża rozwiązania bezpieczeństwa zgodne z Programem Powszechnego Dostępu do Defibrylacji. Inicjatywą polską jest program „Ratuj z sercem”, który przedstawia na jednej mapie każdy punkt, w którym znajduje się urządzenie, mogące ocalić życie tysięcy osób.

Read more...